ÞÚ!

Frosin tjörn,
þykkur klaki,
kaldur og harður,
líkt og hjarta þitt.

Hvassur vindur og snjór,
sem skellur í andlit mitt
og inn að hjartanu,
líkt og orð þín.

Stormurinn sem fylgir þér
rífur mig upp
og þeytir mér burt ,
líkt og lítið blóm,
sem á engan stað í þessum heimi.

Where a child used to play.

A doll that cries
and says mommy
sits on a shelf,
on a wall,
in an empty room,
where a child
used to play.

Now the child is gone
and all that remains
is the tears and
Blood…
from her father’s
drunken anger.